RSS 2 Feed

Verdi in het Concertgebouw

Zaterdag was ik tijdens de Zaterdagmatinee opeens even terug in Venetië. Het requiem van Verdi werd uitgevoerd, een muziekstuk dat hij had gecomponeerd naar aanleiding van de dood van de Italiaanse dichter en schrijver Alessandro Manzini, ook al een Venetiaan net als Verdi zelf. Manzini had twee echtgenotes overleefd en een aantal van zijn kinderen, toen hij in januari 1774 viel op de trappen van de San Fidelekerk en zijn hoofd stootte tegen een van de traptreden. Vijf maanden later stierf hij aan meningitis, een complicatie na de val. De mis werd voor de eerste keer uitgevoerd in de San Marcokerk met bijna vorstelijke pracht en praal.

Nadat Manzini 14 dagen was opgebaard in Venetië werden zijn lichamelijke overblijfselen overgebracht naar het mooiste kerkhof van Milaan, de Cimitero Monumentale. De begrafenisstoet die hem begeleidde omvatte onder meer prinsen en hoge officieren, maar het indrukwekkendste monument was het requiem van Verdi dat voor zijn gedachtenis was geschreven.

Gepost in Cultuur door Admin
No Comments »

Giorgione, de schilder die pas na zijn dood beroemd werd

GiorgioneMadonna_Ermitage_big

Deze winter, 500 jaar nadat de schilder Giorgione overleed aan de pest, is zijn geboortehuis in Castelfranco (Veneto) veranderd in een museum waar, tot 11 april van dit jaar,  een tentoonstelling is te zien van zijn werk.

Tijdens zijn korte leven waren Giorgiones schilderijen slechts in kleine kring bekend, mogelijk omdat hij maar zelden kerkelijke opdrachten heeft gekregen. Zijn latere roem is mede te danken aan collega’s als Raphael, Titiaan en Leonardo da Vinci die zijn werk zeer bewonderden, er met andere schilders over praatten en ernaar verwezen. Inmiddels is Giorgiones werk zo beroemd dat het verspreid is over de belangrijkste musea van Europa zoals de Hermitage in Sint Petersburg, het Louvre in Parijs en in de Londense National Gallery. Voor deze tentoonstelling zijn Giorgiones schilderijen weer bij elkaar gebracht en nu is ze gezien heb begrijp ik waarom.

Zo’n 500 jaar geleden was het niet gebruikelijk bijbelse figuren af te beelden als gewone, echte mensen die je op straat wel eens zou kunnen tegenkomen. Giorgione daarentegen doet dat wel. Ook de Madonna heeft hij wel afgebeeldd als als een meisje van een jaar of zestien. De eerste keer dat ik een schilderij van zo’n jonge Maria-met-kind heb gezien. Het leek opeens heel waarschijnlijk dat ze zo in werkelijkheid is geweest.

Zie voor meer informatie:
www.giorgione2010.it

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , ,
3 Comments »

Santa Maria dei Miracoli, de madonna van de wonderen

Santa_Maria_dei_Miracoli_3_768 

Elke Venetiaan die wel een steuntje in de rug kan gebruiken brandt daartoe van oudsher een kaarsje bij de Maria van de Wonderen. Dat ben ik de Venetianen al snel gaan nadoen. Of je er nou helemaal in gelooft of niet, kwaad kan het niet. Je hoeft zo’n kaars niet zelf te branden, dat kun je ook best aan iemand anders vragen. Of doen voor iemand doen die die wel eens behoefte aan zo’n kaars kon hebben. Het is minimaal een vorm van geconcentreerd aan iemand denken.
De eerste keer dat ik er een kaars aanstak deed ik dat namens iemand die toen overdag absoluut geen tijd had om zelf naar de kerk te gaan. En ’s avonds is het gebouw gesloten, alsof de Madonna dan vrij heeft.
Na die eerste keer is het een gewoonte geworden: even naar Santa Maria dei Miracoli wanneer ik in de buurt van de kerk ben. Even een kaarsje branden. 
En dat, realiseer ik me nu, terwijl ik niet eens weet aan welke wonderen ze haar faam te danken heeft. Toch eens uitzoeken.

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , ,
4 Comments »

Palazzo da Mula

murano-palazzo-da-mula-met-toren

Venetië zou Venetië niet zijn zonder tentoongestelde beeldende kunst. Nu het einde van de Kunstbiennale wel erg dicht nadert (22 november is de laatste dag)  beginnen er bijna wekelijks andere exposities, onder meer op hetmurano_palazzo_aperto glaseiland Murano.
Daar is Palazzo da Mula nu opengesteld voor het publiek.
In de tentoonstelling Palazzo Aperto is – hoe zou het hier anders kunnen  – veel glas te zien,  geblazen door plaatselijke kunstenaars, maar er is ook veel aandacht voor de geschiedenis van het eiland in de vorm van foto’s en verhalen en er zijn geregeld  voorstellingen. Tot 27 juni 2010.

Gepost in Algemeen, Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , ,
2 Comments »

Fave voor Allerzielen

fava-dolce

Geen dag waarop in Venetië – en trouwens in de hele rooms-katholieke wereld – zoveel missen worden opgedragen om de doden te herdenken als op 2 november, Allerzielen.  Na afloop van de requiemmis gaat de naaste familie naar San Michelle, het begrafeniseiland van Venetië,  om bloemen neer te zetten bij de graven van ‘hun’ doden.
En thuis wachten er fave, een woord dat meestal tuinbonen betekent, maar in november zijn het koekjes ter grootte van een tuinboon. Ze bestaan vrijwel uit suiker en amandelen en uiterlijk zijn het net pepernoten, maar ik vind ze veel lekkerder.  Ze zijn gelukkig maar een paar weken te koop, want dat je er nou dunner van wordt…  Wat dat betreft kun je beter echte fave eten, tuinbonen.

Gepost in Cultuur, Eten en drinken, Geschiedenis door Admin
Tags: , ,
2 Comments »

Gouden dukaat als gouden standaard

venetian_ducat-1284

Vandaag, 31 oktober 1284 , is het precies 725 jaar geleden dat La Serenissima de gouden standaard introduceerde. Die dag bracht de Republiek Venetië de  gouden dukaat in omloop,  een munt waarvan de waarde vaststond.  Van dit moment af gold in de republiek een vaste goudprijs, een gouden standaard.

Dit is het ontwerp voor de eerste ducaat; boven: Zo zag de munt er in werkelijkheid uit.

Het ontwerp voor de eerste dukaat; middenboven: De echte munt.

De gouden dukaat was dus veel meer dan alleen een geldstuk, het was ook een  economische rekeneenheid. Bij de introductie werd de
waarde van de munt vastgesteld op 3,02 Venetiaanse lire, het gewicht op 3,56 gram
en het goudgehalte op 24 karaat. Het goudstuk
was dus zeer kostbaar, in de tijd dat de munt
werd ingevoerd was de waarde zo’n twee  weeklonen.
Geïnspireerd door het succes van de gouden standaard ging La Serenissima meer waardevaste geldstukken produceren – de zilveren dukaat in 1564 en twee jaar later de ducatello, een zilveren munt van 22,65 gram en een doorsnee van 40 mm.
Maar de gouden dukaat bleef de gouden standaard. Waarde,  gewicht en  goudgehalte bleven meer dan 500 jaar onveranderd tot, in 1787, de inval van Napoleon Bonaparte een einde maakte aan de onafhankelijke Republiek.

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , , ,
1 Comment »

Da Vinci’s verhoudingen: nu in de Accademia

da-vinci2_the_vitruvian_man

Vermoedelijk is geen tekening van Leonardo da Vinci beroemder geworden dan de Vetruviusman, een studie naar de verhoudingen van het menselijk lichaam.  De titel verwijst naar Marcus Vetruvius Pollio,  architect, en auteur van het oudst bekende standaardwerk over maten en verhoudingen. De afbeelding (uit circa 1490) is een onderdeel van een serie.
De Vetruviusman is eigendom is van de Gallerie dell’Accademia en dus permanent in Venetië,  maar toch is de tekening zelden te bezichtigen. Eeuwenoud papier is nu eenmaal buitengewoon kwetsbaar, dat moet je niet te vaak aan licht blootstellen.
Maar op het ogenblik heeft iedereen de kans om het origineel met eigen ogen te bekijken: het is tot 10 januari 2010 tentoongesteld in de Accademia.
Wie er naartoe wil doet er goed aan van tevoren een kaartje te reserveren, dat kan hier. Het museum ligt aan het Canal Grande in Dorsoduro,  naast de brug Ponte de l’Accademia.

Gepost in Algemeen, Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , ,
1 Comment »

Leonardo da Vinci, de uitvinder

leonardo-da-vinci-machineJaren geleden zag ik eens een tentoonstelling van de werktekeningen van Leonardo da Vinci. Een verbijsterende ervaring, Da Vinci (1452-1519) bleek zich in vrijwel alles te hebben verdiept wat mensen in de vijftiende eeuw maar bezig kon houden – van de verdediging van een stad en drukpersen af tot de aanleg van een kanaal en kamhamers toe.
Een aantal van zijn ideeën is direct toegepast, andere kwamen indertijd niet verder dan zijn tekenboek, maar nu zijn er schaalmodellen van gemaakt en die zijn op het ogenblik te zien in Venetië.
Driedimensionaal zijn ze nog verbluffender dan als tekening. Zo is Da Vinci de bedenker van de krik, ook al leefde hij vijf eeuwen geleden. Het houten ding in de expositie wijkt nauwelijks af van de moderne metalen versie. leonardo-bicycle1
Maar hij ontwiep veel meer, bijvoorbeeld een voorloper van de baileybrug (eentje van hout en touw), een watermolen en een fiets.
Het houten rijwiel is gemaakt aan de hand van een schets, het is nooit beproefd en ik zou er niet graag een ritje op maken, maar dat doet aan het bijzondere niets af. Na dit ontwerp kostte het nog zo’n 400 jaar om de eerste fiets te maken die ook werkelijk is bereden.

Afgaand op de collectie in Venetië was Da Vinci gefascineerd door vliegen en zweven. Voor de leonardo-the-flapping-wing
installatie die naast deze tekst is afgebeeld  gaf hij de volgende aanwijzingen:
* maak – om de vleugels echt te testen – een met hout en netten versterkte  papieren vleugel  van 20 arm-
lengten breed (12 m);
* bevestig die aan een plank van 200 pond en schiet die plotseling omhoog;
* wanneer de plank sneller omhoog komt dan de vleugels, dan is de proef als geslaagd te beschouwen.

Update 10 januari 2010
De duur van de tentoonstelling is inmiddels verlengd tot eind 2010. De expositie is te zien in de kerk van San Barnaba (Campo San Barnaba, sestiere Dorsoduro).

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , ,
6 Comments »

Twijfelachtige allure

Vdog21.jpg

Smaken verschillen, ook in Venetië. Deze week klaagde het Venetiaanse gemeenteraadslid Pietro Bortoluzzi in de pers over het beeld dat Charles Ray voor Punta della Dogana heeft gemaakt, ‘Jongen met kikvors’ .
Hij noemde het ‘van twijfelachtige allure’.
Om de een of andere reden vind ik dat meer een omschrijving voor Staphorst dan voor Venetië.

Gepost in Cultuur, Dagelijks leven door Admin
Tags: , , , ,
1 Comment »

Richard Wentworth in Arsenale

biennale-richard-wentworth

In Arsenale hangt, zo lang de Kunstbiennale duurt, de installatie van Richard Wentworth die boven dit stukje is afgebeeld.
Arsenale is een van de twee grote tentoonstellingsterreinen van de Biennale, de andere is Giardini. De hangende boeken (Wentworth noemde het werk False ceiling) zijn dan ook maar een klein onderdeel van wat er nu is te zien. In Arsenale en Giardini is werk geëxposeerd van zo’n 90 kunstenaars uit 77 landen en alsof dat nog niet genoeg is zijn er daarnaast, verspreid over heel Venetië, nog 44 kleinere exposities.

Het is al de 53ste Biennale voor beeldende kunst. Voor veel mensen betekent Biennale in Venetië per definitie de Kunstbiennale, maar er zijn er meer. Er is ook een Biennale voor architectuur, voor dans, film, muziek en eentje voor theater. En geen Biennale zonder activiteiten in Arsenale, of dat nu een tentoonstelling is, een voorstelling of een evenement.
De Kunstbiennale duurt nog tot 22 november. Voor wie behoefte heeft aan meer informatie, zie: http://www.labiennale.org/en/art/index.html

Gepost in Cultuur door Admin
Tags: , , ,
No Comments »
WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Inloggen