RSS 2 Feed

Gouden dukaat als gouden standaard

venetian_ducat-1284

Vandaag, 31 oktober 1284 , is het precies 725 jaar geleden dat La Serenissima de gouden standaard introduceerde. Die dag bracht de Republiek Venetië de  gouden dukaat in omloop,  een munt waarvan de waarde vaststond.  Van dit moment af gold in de republiek een vaste goudprijs, een gouden standaard.

Dit is het ontwerp voor de eerste ducaat; boven: Zo zag de munt er in werkelijkheid uit.

Het ontwerp voor de eerste dukaat; middenboven: De echte munt.

De gouden dukaat was dus veel meer dan alleen een geldstuk, het was ook een  economische rekeneenheid. Bij de introductie werd de
waarde van de munt vastgesteld op 3,02 Venetiaanse lire, het gewicht op 3,56 gram
en het goudgehalte op 24 karaat. Het goudstuk
was dus zeer kostbaar, in de tijd dat de munt
werd ingevoerd was de waarde zo’n twee  weeklonen.
Geïnspireerd door het succes van de gouden standaard ging La Serenissima meer waardevaste geldstukken produceren – de zilveren dukaat in 1564 en twee jaar later de ducatello, een zilveren munt van 22,65 gram en een doorsnee van 40 mm.
Maar de gouden dukaat bleef de gouden standaard. Waarde,  gewicht en  goudgehalte bleven meer dan 500 jaar onveranderd tot, in 1787, de inval van Napoleon Bonaparte een einde maakte aan de onafhankelijke Republiek.

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , , ,
1 Comment »

Da Vinci’s verhoudingen: nu in de Accademia

da-vinci2_the_vitruvian_man

Vermoedelijk is geen tekening van Leonardo da Vinci beroemder geworden dan de Vetruviusman, een studie naar de verhoudingen van het menselijk lichaam.  De titel verwijst naar Marcus Vetruvius Pollio,  architect, en auteur van het oudst bekende standaardwerk over maten en verhoudingen. De afbeelding (uit circa 1490) is een onderdeel van een serie.
De Vetruviusman is eigendom is van de Gallerie dell’Accademia en dus permanent in Venetië,  maar toch is de tekening zelden te bezichtigen. Eeuwenoud papier is nu eenmaal buitengewoon kwetsbaar, dat moet je niet te vaak aan licht blootstellen.
Maar op het ogenblik heeft iedereen de kans om het origineel met eigen ogen te bekijken: het is tot 10 januari 2010 tentoongesteld in de Accademia.
Wie er naartoe wil doet er goed aan van tevoren een kaartje te reserveren, dat kan hier. Het museum ligt aan het Canal Grande in Dorsoduro,  naast de brug Ponte de l’Accademia.

Gepost in Algemeen, Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , ,
1 Comment »

Kerstmannenschool

babbo-natale-20091011_aspiranti

Ook al kent Nederland hulpsinterklazen, van een sinterklazenschool heb ik nog nooit gehoord. Zelfs niet van een sinterklazenschool in Spanje. Zo’n school was er ook niet in Italië, maar blijkbaar werd dat ervaren als een gemis. Er waren tenminste al snel 300 aanmeldingen toen het dorp Noventa di Piave in de provincie Venetië aankondigde te beginnen met een opleiding voor Babbo Natale, het Italiaanse equivalent van de kerstman.
Voor zoveel leerlingen heeft de kerstmannenopleiding (nog?) geen plaats,  de school is deze week begonnen met 40 pupillen. Op de foto boven dit stukje is een aantal van de aspirant-kerstmannen te zien.
De cursus duurt anderhalve maand en naast theorie wordt onder meer les gegeven in het vak pakjes maken.
De opleiding staat onder auspiciën van de kerstmannenacademie in Rovaniemi, Lapland.

Gepost in Algemeen, Dagelijks leven door Admin
Tags: , , , ,
No Comments »

Leonardo da Vinci, de uitvinder

leonardo-da-vinci-machineJaren geleden zag ik eens een tentoonstelling van de werktekeningen van Leonardo da Vinci. Een verbijsterende ervaring, Da Vinci (1452-1519) bleek zich in vrijwel alles te hebben verdiept wat mensen in de vijftiende eeuw maar bezig kon houden – van de verdediging van een stad en drukpersen af tot de aanleg van een kanaal en kamhamers toe.
Een aantal van zijn ideeën is direct toegepast, andere kwamen indertijd niet verder dan zijn tekenboek, maar nu zijn er schaalmodellen van gemaakt en die zijn op het ogenblik te zien in Venetië.
Driedimensionaal zijn ze nog verbluffender dan als tekening. Zo is Da Vinci de bedenker van de krik, ook al leefde hij vijf eeuwen geleden. Het houten ding in de expositie wijkt nauwelijks af van de moderne metalen versie. leonardo-bicycle1
Maar hij ontwiep veel meer, bijvoorbeeld een voorloper van de baileybrug (eentje van hout en touw), een watermolen en een fiets.
Het houten rijwiel is gemaakt aan de hand van een schets, het is nooit beproefd en ik zou er niet graag een ritje op maken, maar dat doet aan het bijzondere niets af. Na dit ontwerp kostte het nog zo’n 400 jaar om de eerste fiets te maken die ook werkelijk is bereden.

Afgaand op de collectie in Venetië was Da Vinci gefascineerd door vliegen en zweven. Voor de leonardo-the-flapping-wing
installatie die naast deze tekst is afgebeeld  gaf hij de volgende aanwijzingen:
* maak – om de vleugels echt te testen – een met hout en netten versterkte  papieren vleugel  van 20 arm-
lengten breed (12 m);
* bevestig die aan een plank van 200 pond en schiet die plotseling omhoog;
* wanneer de plank sneller omhoog komt dan de vleugels, dan is de proef als geslaagd te beschouwen.

Update 10 januari 2010
De duur van de tentoonstelling is inmiddels verlengd tot eind 2010. De expositie is te zien in de kerk van San Barnaba (Campo San Barnaba, sestiere Dorsoduro).

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , ,
6 Comments »

Huisdieren

perfectpetzzcatdogjpeg
Honden en katten staan in Venetië in hoog aanzien en daar blijft het niet bij, velen hebben er ook een zwak voor honden- en kattenknuffels. Daarom zijn in de pasticceria zelfs pluche huisdieren te koop. Die hebben geen chocolaatjes in hun buik zoals ik eerst veronderstelde, maar een batterijtje: door de energie die dat levert is het net alsof ze ademen.
Ze zijn een hit bij de toeristen. Zo te zien hebben die hierop gewacht: dieren die je niet hoeft uit te laten,  geen eten nodig hebben (behalve af en toe een nieuwe batterij), geen lawaai maken en die niet gaan protesteren, hoe lang je ze ook knuffelt. En door hun ‘ademhaling’ kun je je nog verbeelden dat ze leven ook.
Niet alleen toeristen zijn er trouwens door gefascineerd. Pas stonden zo’n tien agenten net zo lang voor de etalage van de pasticceria tot ze het zeker wisten: ja, ze ademen echt. Zo lang de batterij tenminste niet op is.

Gepost in Algemeen, Dagelijks leven door Admin
Tags: , , ,
No Comments »

Twijfelachtige allure

Vdog21.jpg

Smaken verschillen, ook in Venetië. Deze week klaagde het Venetiaanse gemeenteraadslid Pietro Bortoluzzi in de pers over het beeld dat Charles Ray voor Punta della Dogana heeft gemaakt, ‘Jongen met kikvors’ .
Hij noemde het ‘van twijfelachtige allure’.
Om de een of andere reden vind ik dat meer een omschrijving voor Staphorst dan voor Venetië.

Gepost in Cultuur, Dagelijks leven door Admin
Tags: , , , ,
1 Comment »

De Calatrava

calatrava

Ach, wat was Venetië een jaar geleden blij toen er eindelijk een vierde brug was over het Canal Grande, de voornaamste waterweg van de stad. Eindelijk een handige, rechtstreekse verbinding tussen het bus- en het treinstation.
De twee stations liggen weliswaar dichtbij elkaar, maar aan weerszijden van het water. Wie van het ene naar het andere station wilde moest óf de vaporetto nemen, de waterbus, óf een paar fikse bruggen met heel wat treden. Mensen met veel bagage weten wel iets leukers.
Vandaar de nieuwe brug, de Calatrava. Hij is genoemd naar de Spaanse architect die hem heeft ontworpen, Santiago Calatrava.

De brug is inmiddels twaalf maanden open, en dat waren even zovele maanden gedoe. Vandalen mogen calatrava-4agraag hun naam in het bouwsel  kerven (met hoge patroulleringskosten tot gevolg in de hoop verdere vernieling te voorkomen), anderen  verkijken zich op de glazen vloerplaten en struikelen of vallen,
en Venetianen klagen over de maat van de treden.
De Calatrava lóópt niet lekker. Je moet heel bewust letten op het formaat van je stappen, want de verhouding tussen de lengte en hoogte van de traptreden is zacht gezegd opmerkelijk.
Nou is dat vast wel ergens goed voor, je bij elke stap realiseren hoe je je precies beweegt, maar het is eigenaardig wanneer een brug je daartoe dwingt. De klacht is algemener dan grappig is, de eerste Venetiaan die gedachtenloos over de Calatrava kan lopen moet ik nog tegenkomen.
Het is niet eens het ergste bezwaar. Volgens een artikel in Il Gazzettino van vandaag, de plaatselijke krant, is de brug nu officieel onveilig verklaard.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Gepost in Algemeen, Dagelijks leven door Admin
Tags: , , ,
3 Comments »

Richard Wentworth in Arsenale

biennale-richard-wentworth

In Arsenale hangt, zo lang de Kunstbiennale duurt, de installatie van Richard Wentworth die boven dit stukje is afgebeeld.
Arsenale is een van de twee grote tentoonstellingsterreinen van de Biennale, de andere is Giardini. De hangende boeken (Wentworth noemde het werk False ceiling) zijn dan ook maar een klein onderdeel van wat er nu is te zien. In Arsenale en Giardini is werk geëxposeerd van zo’n 90 kunstenaars uit 77 landen en alsof dat nog niet genoeg is zijn er daarnaast, verspreid over heel Venetië, nog 44 kleinere exposities.

Het is al de 53ste Biennale voor beeldende kunst. Voor veel mensen betekent Biennale in Venetië per definitie de Kunstbiennale, maar er zijn er meer. Er is ook een Biennale voor architectuur, voor dans, film, muziek en eentje voor theater. En geen Biennale zonder activiteiten in Arsenale, of dat nu een tentoonstelling is, een voorstelling of een evenement.
De Kunstbiennale duurt nog tot 22 november. Voor wie behoefte heeft aan meer informatie, zie: http://www.labiennale.org/en/art/index.html

Gepost in Cultuur door Admin
Tags: , , ,
No Comments »

Bellini

In de perzikentijd kun je her en der in Venetië verse Bellini bestellen,  een zomerdrank van prosecco en perzikensap. Voor wie het recept wil:  mix drie delen prosecco met een deel bevroren perzikpuree – liefst van witte perziken – en per glas nog een theelepel gepureerde frambozen,  voor de lichtroze tint.
De longdrink deelt zijn naam met 15de-eeuwse Venetiaanse schilder Giovanni Bellini en dat is niet per ongeluk. De kleur deed Giuseppe Cipriani, de bedenker van het drankje en eigenaar van Harry’s Bar, denken aan die van de kleding van een heilige op een schilderij van Bellini.
Jarenlang was het Cipriani’s zomerspecialiteit, maar inmiddels is er in Venetië geen supermarkt meer waar Bellini niet gebotteld te koop is. Gelukkig maar, want ik ben er dol op.

De buitenkant van Harry's Bar; boven: Cipriani bezig met Bellini.

De buitenkant van Harry's Bar; boven: Cipriani (een nazaat van de bedenker van Bellini) bezig met de beroemde cocktail.

Ik ben het één keer met vrienden in Harry’s Bar gaan drinken, en zelden heeft een bezoek aan een etablissement me zo teleurgesteld. Ik had
me erop verheugd – het is beroemd geworden door klanten als Hemingway en Toscanini – en zo’n Venetiaans drankje drinken op die plek,
dat moest wel iets bijzonders wezen. Volgens
de website van Harry’s Bar behandelen ze elke klant ‘like royalty’,  maar het koninklijkste aan ons bezoek vonden wij de prijzen die we er betaalden. Toen we niet van zins bleken meer
te bestellen dan één Bellini per persoon werden we snel naar buiten gewerkt.
Sindsdien maak ik mijn Bellini zelf. Of ik koop hem bij de supermarkt. Misschien word je in Harry’s Bar wel als royalty behandeld wanneer je er meer besteedt dan wij. Voor degenen die dat van plan zijn het adres:  San Marco 1323.

Gepost in Cultuur, Eten en drinken door Admin
Tags: , , ,
1 Comment »

Fietser op het San Marcoplein

fietser-op-het-san-marcoplein-20090825_bicisanmarco01

Heel ongewoon, een fietser op het San Marcoplein. Het blijkt trouwens ook niet te mogen, fietsen in Venetië. Ik had me er nooit in verdiept omdat het me zo’n gedoe leek. Elke brug is een trap en er zijn veel bruggen; je zou dus telkens moeten afstappen, je fiets alle treden omhoog tillen, daarna naar beneden om vervolgens hooguit een paar honderd meter te fietsen tot de volgende brug. Als het zo moet loop ik liever.
Door de trapbruggen is Venetië het domein van de voetgangers. Dat is ook de reden waarom fietsen er is verboden, niemand is er op andersoortig verkeer bedacht. De Britse mountainbikester had geen weet van dat verbod, daarom kreeg ze geen boete maar alleen een waarschuwing.  Maar wanneer ze nog eens wordt betrapt komt ze niet uit onder een boete van € 50,-.

Gepost in Dagelijks leven door Admin
Tags: , ,
1 Comment »
WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Inloggen