RSS 2 Feed

Fietser op het San Marcoplein

fietser-op-het-san-marcoplein-20090825_bicisanmarco01

Heel ongewoon, een fietser op het San Marcoplein. Het blijkt trouwens ook niet te mogen, fietsen in Venetië. Ik had me er nooit in verdiept omdat het me zo’n gedoe leek. Elke brug is een trap en er zijn veel bruggen; je zou dus telkens moeten afstappen, je fiets alle treden omhoog tillen, daarna naar beneden om vervolgens hooguit een paar honderd meter te fietsen tot de volgende brug. Als het zo moet loop ik liever.
Door de trapbruggen is Venetië het domein van de voetgangers. Dat is ook de reden waarom fietsen er is verboden, niemand is er op andersoortig verkeer bedacht. De Britse mountainbikester had geen weet van dat verbod, daarom kreeg ze geen boete maar alleen een waarschuwing.  Maar wanneer ze nog eens wordt betrapt komt ze niet uit onder een boete van € 50,-.

Gepost in Dagelijks leven door Admin
Tags: , ,
1 Comment »

Sterren kijken met Galilei Galileo

galileos-telescope_big

[geupdated 28 augustus 2009]

Vandaag is het 400 jaar geleden dat Galilei Galileo, toentertijd hoogleraar wiskunde aan de universiteit van Padua, de werking van een telescoop demonstreerde voor de senaat van La Serenissima, de Republiek Venetië.
Galileo kon het instrument trouwens uitvinden dankzij de Nederlanders.
Zodra de wiskundige hoorde dat ze in Holland een kijker hadden met een nieuw soort glas waarmee je voorwerpen in de verte kon bestuderen alsof je er bovenop stond, begon hij onmiddellijk zelf met de bouw van zo’n apparaat. Hij veranderde een en ander aan het ontwerp om het beeld sterker te maken en op 25 augustus 1609 liet hij het resultaat zien aan het bestuur van de stadstaat.
De senaat was dermate onder de indruk dat ze Galilei een hoger salaris toekenden en een aanstelling voor het leven.

Oorspronkelijk had de geleerde zijn vinding willen gebruiken voor militaire
en commerciële toepassingen zoals de bewaking van de zeekust, maar in de herfst van 1609 richtte Galilei zijn telescoop op de hemel en begon daarmee een nieuwe wetenschap: sterrenkunde.
De prent boven dit stukje dateert waarschijnlijk uit 1620, de maker is onbekend.

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , , ,
No Comments »

Glass stress

glass-stress-3-jean-michel-othoniel

In Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arte is tijdens de Biennale  een verbluffende  tentoonstelling te zien van hedendaagse glaskunstenaars. Er zitten prachtige voorwerpen bij, daarom deze keer meer plaatjes dan tekst.
De glazen figuur boven deze tekst maakte de Fransman Jean-Michel Othoniel en net als een beeldhouwwerk  ziet het er anders uit wanneer je er van een andere kant naar kijkt. In de expositie staan meer figuren die hij heeft gemaakt.

De Amerikaanse Barbara Bloom zal dol zijn op de boeken van Flaubert, anders breng je vast het geduld niet op om eerst kristal te blazen en daar vervolgens letter voor letter teksten uit zijn liefdesbrieven in te graveren:

barbara-bloom-flaubert-letters-ii-1987-2008

De  Servische firma Moz maakte een glazen tafel waarin het bestek is uitgesneden:

glass-stress-tafel-moz-screenshot-8

En Pino Castagna uit Veneto is op de tentoonstelling vertegenwoordigd met glazen bamboe:

glass-stress-pino-castagna-bamboo

Tot slot ‘The accident’ van de Vlaamse glaskunstenaar Koen van Mechelen. Op de eigenlijke tentoonstelling is natuurlijk nog veel meer te zien, maar een blog is niet de plaats voor een complete catalogus. De plaatjes zijn vooral bedoeld als smaakmaker.
'The accident' van Koen van Mechelen.

‘The accident’ van Koen van Mechelen.

Het Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arte zit bij de Accademiabrug, aan de kant van San Marco. De ingang is bij Campo San Stefano, op no. 2945. Vergeet bij een bezoek niet omhoog te kijken in het trappenhuis. Ik weet niet welke trappen ik mooier vind, die van dit instituut of die van het Dogenpaleis.
De tentoonstelling is nog te zien tot 22 november.

Gepost in Cultuur, Feesten door Admin
Tags: , , , , , , ,
6 Comments »

Besneeuwde bergtoppen

besneeuwde-toppen-dolomieten

Soms, op dagen dat de lucht heel helder is, kun je ze zien – de besneeuwde toppen van de Dolomieten. Ze lijken dan heel dichtbij. Puur gezichtsbedrog, wanneer je ze van Venetië uit wil bezoeken mag je daar wel een dag voor uittrekken.
De foto is gemaakt op Fondamente Nove, de kade waar de boten naar Murano en Burano vertrekken. Murano, het eiland dat beroemd is om het glas wat er wordt gemaakt, lijkt hier aan de voet van de Dolomieten te liggen. Ook al gezichtsbedrog. Wie er van Murano naartoe wil zal eerst naar Venetië moeten, rechtstreeks naar de bergen is niet mogelijk en per boot al helemaal niet.

Gepost in Dagelijks leven door Admin
Tags: , , , ,
No Comments »

Italiaanse tomaten

soorten-tomaten

Je vraagt je soms af hoe Italianen dat toch gedaan hebben, koken zonder tomaten. Het is moeilijk meer voor te stellen dat die pas in Europa zijn geïntroduceerd in 1493, na Columbus’  eerste reis naar Zuid-Amerika, en dat er daarna nog eeuwen overheen gingen voor ze hier populair werden. Die tomaten van Columbus waren trouwens geel, vandaar de Italiaanse naam pomodoro, gouden appel. Het oudst bekende recept staat in een Napolitaans kookboek van Antonio Latini, Lo scalco alla moderna (1692), ‘Tomatensaus, Spaanse stijl’.
In Zuid-Europa ging de verdere inburgering snel  – halverwege de 18de eeuw was er al een ware tomatencultuur in Italië en de Provence en een Spaans kookboek uit 1745 bevat (op een totaal van 200 gerechten) 15 recepten met tomaat – maar in dezelfde tijd vroeg de Engelse hovenier Philip Miller zich in The Gardener’s Dictionary (1752) af of tomaten wel eetbaar zijn. En pas in de 20ste eeuw staat de tomaat in heel in Europa op tafel, als salade of verwerkt tot soep of saus.

De Italianen kunnen in elk geval al eeuwen niet meer zonder. Vandaar de foto boven dit stukje, bijna alle soorten en rassen die daarop staan zijn in Venetië op de markt, allemaal voorzien van naam en toenaam. Alleen de tondo sardo ben ik nog niet tegengekomen. Mogelijk is die nog niet veel verder verspreid dan Sardinië, het eiland waar hij vandaan komt – sardo betekent Sardijns.

San Marzanotomaten.

San Marzanotomaten.

In Italië lijkt er altijd wel plaats voor nóg een tomatenras erbij. Dit jaar is de costoluto fiorentino voor het eerst in Venetië te koop,
een Florentijnse tomaat. Ik heb hem nog niet gegeten. Een andere nieuweling wel, de canestrino of, in het Nederlands, ‘basketbal’.
Qua vorm heeft die inderdaad veel weg van zo’n
bal, zij het van een kleintje. Een canestrino
weegt  200-300 gram, je eet hem als tomatensla.
Universeel inzetbaar is de perino, die eten Italianen zowel rauw als verwerkt in warme gerechten. De grappolo, pachieno en ciliegino zijn alledrie gewild voor salade caprese, maar het beroemdst én geliefdst is de san marzano. Geen lekkerder tomatensaus dan die van zoete san marzano’s met hun stevige vruchtvlees en relatief geringe hoeveelheid  zaad.
Blikken san marzano’s uit Italië herken je aan de vermelding DOP op het etiket, de term heeft betrekking op de soort en het land van herkomst. San marzanozaad is trouwens overal ter wereld wel te koop, maar of het resutaat ook overal even lekker is? In Italië krijgen tomatenplanten heel wat meer zon dan in de meeste andere landen.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , , , , , , ,
2 Comments »

Meer koffie

caffe-santa-margarita

Het type koffie dat Nederlanders aanduiden als expresso noemen Italianen caffè. Het apparaat waarmee die koffie wordt gemaakt heet in het Italiaans caffè espresso, Italianen benadrukken dus dat er koffie uitkomt, Nederlanders dat die snel klaar is. Typerend voor het verschil in volkskarakter?

Wie liever iets slappere koffie drinkt vraagt om een lungo of een caffè lungo, dan gaat er nog wat kokend water bij.  En verder is er macchiato,  koffie met een  beetje melkschuim. In Venetië en – ruime – omgeving is er nóg een variant, macchiatone, een mini cappuccino. De verhouding  kan trouwens ook andersom, heel veel melk met een beetje koffie erin. Dat heet een latte macchiato.caffe-spensierato-marphot
De mogelijkheden wisselen een beetje per streek, toen ik op Sicilië eens om macchiatone vroeg werd ik niet begrijpend aangekeken.
In Venetië staan in vrijwel elke pasticceria kleine flesjes op de toonbank, Daar zit melk in, 1 dl gewone verse melk. Niet zelden wil iemand die caffè heeft besteld daar best een scheutje melk in, vandaar. Ik wou dat ze dat in Nederland ook deden,  gewone melk serveren bij de koffie. Veel lekkerder dan koffiemelk!
Naast de gangbare mogelijkheden hebben ze her en der eigen specialiteiten. Zo mag ik bij de koffiebrander in Cannaregio graag noxea drinken, dat is kofie met hazelnoot erdoor.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken, Feesten door Admin
Tags:
No Comments »

Cappuccino maken

cappuccinivorm

Altijd weer leuk, kijken hoe ze aan de andere kant van de toonbank melk op de cappuccino gieten. De hete melk zit  in een metalen kannetje met een puntige tuit en ik vraag me wel eens af waarom die tuit er eigenlijk aan zit. Die gebruikt bijna niemand. Vrijwel iedereen giet – of preciezer: schudt – het melkschuim via de ronde opening op de koffie. Schuim uit de punt levert gegarandeerd géén mooi figuur op, schuim uit het ronde deel: soms.

Misschien is er wel een cursus voor,  ‘Kreatief met melkschuim’. In elk geval is het maken van cappuccino-designsmooi gevormd schuim her en der bijna tot  kunst verheven. In Caffè del Doge, de andere koffiebrander waar je zowel vers gebrande koffie kunt drinken als kopen, krijg je drie verschillende vormen gepresenteerd wanneer je voor drie mensen cappuccino bestelt. Dat past ook bij de sfeer van het etablissement.
Caffè del Doge is een modieuze koffieshop (een van de weinige in Venetië) terwijl het accent bij de koffiebrander in Cannaregio op de verkoop van vers gebrande koffie ligt. De versierde cappuccino is trouwens een groot succes. Naast de oorspronkelijke vestiging in Calle del Cinque bij de Rialtomarkt is er inmiddels ook een bij het San Marcoplein plus verschillende in de VS.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken, Geschiedenis door Admin
Tags: , ,
4 Comments »

Beeldentuin in Dorsoduro

guggenheim-maurizio_nannucci_changing_

Altijd weer een genot, een bezoek aan het museum van Peggy Guggenheim in de wijk Dorsoduro. Zelfs wanneer je de schilderijen laat voor wat ze zijn. Op het terras bij het Canal Grande heb je een van de mooiste uitzichten over die ik ken, terwijl in de beeldentuin niet alleen beelden staan maar ook bomen.

Beeld van Luciano Minguzzi in de beeldentuin.

Een van de vele beelden in de beeldentuin, ''Twee figuren'' van Luciano Minguzzi.

Bomen die je zomaar kunt aanraken zijn schaars in Venetië. Natuurlijk, er zijn parken – méér parken dan alleen Giardini, wat beroemd is door de Biennale. Maar veel parken zijn er niet en openbare tuinen zijn er al helemaal weinig.
Eén muur in de beeldentuin wordt volledig in beslag genomen door een tekst van Maurizio Nannucci.
In grote neonletters die ’s avonds zijn verlicht staat daar te lezen:

Changing place
Changing time
Changing thoughts
Changing future

Oftewel:
Andere plaats
Andere tijd
Andere gedachten
Andere toekomst.

Het is waar, vind ik.

Gepost in Cultuur door Admin
Tags: , , , ,
No Comments »

Biennale in San Stae

fabrice-gygi_san-stae1-469x239

De merkwaardigste installatie die ik tijdens de Biennale heb gezien is die van de Zwitser Fabrice Gygi. Hij zette twee rijen op elkaar gestapelde metalen kooien neer in de kerk San Sta en noemde dit geheel Economat. Let wel, lege metalen kooien. Er zit niets in, nog geen veertje.
Ik moest onontkoombaar denken aan die Zwitsers die zo netjes zijn dat ze hun gazon bijknippen met een nagelschaartje.

De suppoost bij Economat leek nogal verveeld. Daar kon ik wel inkomen, als ik daar suppoost was geweest had ik ook liever meer te zien gehad. Al is de kerk als zodanig verre van lelijk.
De naam San Stae is trouwens Venetiaans voor Sint Eustatius. Het is bepaald niet de enige kerk met een tentoonstelling, in vrijwel alle Venetiaanse kerken die niet meer gebruikt worden voor de eredienst is nu een expositie in het kader van de Biennale.

Gepost in Cultuur door Admin
Tags: , , ,
No Comments »

Koerdistan op de Biennale

kurdistan-ilter-rezan

Roerend was de opening van het paviljoen van Koerdistan op de Biennale.
Het was de eerste keer dat de Koerden voor zo’n belangrijk internationaal evenement waren uitgenodigd  en alleen al dat feit ervoeren ze als een erkenning. Ze waren in een uitbundige feeststemming, vrouwen en kinderen droegen hun mooiste kleren en wie vroeg naar het waarom kreeg teksten te horen als: ‘Venetië ziet ons als een eenheid, als één volk, anders hadden ze ons niet gevraagd om aan de Biennale deel te nemen.’

De opening van Planet K; boven: werk van Ilter Rezan.

De opening van Planet Kurdistan; boven: werk van Ilter Rezan.

De Koerden waren dan ook
in grote getale naar Sala San Leonardo in Cannaregio gekomen om de opening bij te wonen.
Dat bij het evenement ook
politiebewaking was – de enige keer dat ik zo openlijk politie bij de Biennale heb gezien – deed aan de algehele blijdschap niets af.

In werkelijkheid bestaat Koerdistan namelijk al lang niet meer. Het gebied is sinds 1918 verdeeld over Armenië, Iran, Irak, Syrië en Turkije, maar die verdeling heeft het gevoel van eenheid onder de Koerden eerder versterkt dan verzwakt. Ze benadrukken hun eigen identiteit en een aantal Koerden streeft  naar onafhankelijkheid. Dat wordt ze zelden in dank afgenomen, alleen in Irak hebben de Koerden een gedeeltelijke autonomie en velen leven nu in diaspora.

Werk van Walid Siti.

'Çonstellation '09' van Walid Siti.

Omdat de Koerden geen gemeenschap-
pelijk land meer hebben noemden
ze hun Biennale-
tentoonstelling
Planet Kurdistan
, Planeet Koerdistan.
Op de expositie is
te zien dat een culturele Koerdische identiteit niet eenduidig is.
De tentoonstelling omvat werk van kunstenaars, grafisch ontwerpers en architecten, maar ook volkskunst zoals Koerdische kleden en aardewerk.
En er is een website om met elkaar verder te praten over die gezamenlijke culturele identiteit, www.planetk.org

Gepost in Cultuur, Feesten, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , , , ,
No Comments »
WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Inloggen