Zaterdag was ik tijdens de Zaterdagmatinee opeens even terug in Venetië. Het requiem van Verdi werd uitgevoerd, een muziekstuk dat hij had gecomponeerd naar aanleiding van de dood van de Italiaanse dichter en schrijver Alessandro Manzini, ook al een Venetiaan net als Verdi zelf. Manzini had twee echtgenotes overleefd en een aantal van zijn kinderen, toen hij in januari 1774 viel op de trappen van de San Fidelekerk en zijn hoofd stootte tegen een van de traptreden. Vijf maanden later stierf hij aan meningitis, een complicatie na de val. De mis werd voor de eerste keer uitgevoerd in de San Marcokerk met bijna vorstelijke pracht en praal.

Nadat Manzini 14 dagen was opgebaard in Venetië werden zijn lichamelijke overblijfselen overgebracht naar het mooiste kerkhof van Milaan, de Cimitero Monumentale. De begrafenisstoet die hem begeleidde omvatte onder meer prinsen en hoge officieren, maar het indrukwekkendste monument was het requiem van Verdi dat voor zijn gedachtenis was geschreven.