RSS 2 Feed

Gebakken puntarelle

puntarellev

Vandaag was er alweer een groente op de markt die ik nog nooit had gezien, puntarelle. Zo op het oog piepkleine asperges, maar in de vorm van kroppen en omhuld met lange, puntige, groene bladeren. En omdat ik dol ben op asperges heb ik meteen een paar van die kroppen gekocht.
Wat viel dat tegen toen ik thuis ging opzoeken wat ik nou eigenlijk had meegenomen!  Uiterlijk mogen de witte stelen dan veel weg hebben van asperges, in werkelijkheid heeft puntarelle daar niets mee te maken. Zelfs in de verste verte niet.

Salade van puntarelle.

Salade van puntarelle.

Puntarelle is een soort bladcichorei, een vrij bittere groente die Italianen nogal eens eten als salade en dan combineren met ansjovis.
Veel werk is de voorbereiding niet, maar het is wel aan te raden er tijdig mee te beginnen: wanneer je de lange, witte stengels in repen snijdt van 2, 3 mm dik en die een paar uur wegzet in ijskoud water krullen ze prachtig op,
ze verliezen wat van hun bittere smaak en worden sappiger.
De eerste keer dat ik puntenelle at ontbrak die extra tijd, maar bovendien was de mentale overstap van warme asperges naar een koude vissalade wel erg  groot. Ik had zin in een warme maaltijd.
Uiteindelijk heb ik de kroppen over de lengte  in vieren gesneden en op een hoog vuur in olijfolie gebakken totdat de bladeren een bruin randje hadden. Heerlijk! Het resultaat had wel iets weg van gebakken lof, maar dan bitterder.
De salade komt een volgende keer aan wel de beurt. En asperges nog deze week.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken door Admin
Tags: , , , , , ,
2 Comments »

Aspergerisotto

risotto-con-asparagi

Onder anderen Ariane vroeg om een recept voor aspergerisotto: bij deze. Als uitgangspunt voor deze risotto nam ik het kookvocht van asperges, daar zit zoveel smaak aan dat het jammer  is om die ongebruikt door de gootsteen te gieten. En natuurlijk zijn er asperges nodig;  gebruik een blikje als voor de risotto geen asperges apart zijn gehouden of overgebleven.

Nodig (voor twee personen)
250 g asperges, schoongemaakt en in stukjes gesneden van 1, 2 cm (kopjes apart houden)
160 g risottorijst
1 l aspergekookvocht
1 ui (gesnipperd)
olijfolie
vers geraspte Parmiggiano Reggiano
peper, zout
Bereiding
Fruit de ui in een flinke scheut olijfolie op een matig vuur tot ze glazig is, roer er de asperges door en vervolgens de rijst. Blijf roeren en giet er na een minuut of twee een soeplepel aspergevocht bij het mengsel. Blijf roeren en voeg nieuw vocht toe wanneer het vorige bijna door de rijst is geabsorbeerd. Roer en giet op deze manier door tot al het kookvocht is verwerkt, dat zal zo’n 15-18 minuten duren. Het eindresultaat moet vochtig zijn.
De kopjes van verse asperges moeten nog even gaar worden,  doe ze na 12 minuten bij de risotto. Voor de kopjes van gekookte asperges is 1 minuut meekoken lang genoeg, die hoeven alleen maar door-en-door warm te worden.
Maak de risotto op smaak af met peper en zout, dien het gerecht direct op en serveer er vers geraspte Parmiggiano Reggiano bij.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken door Admin
Tags: ,
1 Comment »

Paasasperges

asparagi-schilderij

Vandaag, eerste Paasdag, hebben we  asperges in de tuin gegeten. De mogelijkheden van mijn Venetiaanse keukentje zijn beperkt – zo er zijn maar twee gaspitten – maar een aspergemaal leek goed te doen. De inventaris omvat een reusachtige vispan, groot genoeg voor een tienpersoonsvis, daarin pasten asperges met gemak. Eén gaspit voor de asperges, de andere om eieren hard te koken en boter te smelten: fluitje van een cent, zelfs in een primitieve keuken.
Eén gast zou voor de wijn zorgen, een ander voor dolce, kleine taartjes als nagerecht – ik hoefde me nergens zorgen over te  maken.

Bij de groentestalletjes op de markt werd het lastig. Alle asperges, zowel de groene als de witte, waren in bossen gebundeld en anders dan in Nederland varieerde het gewicht van bos tot bos. Het waren allemaal fikse bossen, ook de kleinste woog nog ruim 1 kg.
Italianen vinden dat blijkbaar geen punt, die hebben de gewoonte om de dag na een aspergemaal aspergerisotto te maken. Dat ga ik ze nadoen, er is genoeg voor ingeslagen.

Door naar de supermarkt voor nootmuscaat en ander aspergetoebehoren. Maar wat ze daar ook hadden, géén busjes gemalen nootmuscaat, alleen muscaatnoten. Weliswaar ben ik een groot voorstander van zelf geraspte nootmuscaat, maar in mijn Venetiaanse keuken is niets te vinden wat desnoods als noodrasp dienst zou kunnen doen. En mijn eigen rasp ligt in Nederland. Eerst maar eens voorleggen aan de buren, besloot ik, wie weet had een van hen wel nootmuscaat.

Weer thuis de aluminum vispan te voorschijn gehaald, voor het eerst. Goed dat ik daar niet tot pal voor de maaltijd mee had gewacht: de binnenkant was griezelig veelkleurig, joost mag weten wanneer hij voor het laatst is schoongemaakt. En omdat hij na een schrobbeurt met staalwol nog steeds vreemde kleuren vertoonde is hij ongebruikt teruggezet in de kast, zo ver mogelijk achterin. Liever, veel liever wat ingekorte asperges uit een kleinere maar schone pan.

Tijd om na te denken over de eigenlijke maaltijd. Wat zou de beste manier zijn om de asperges op te dienen? In het hele huis is geen schaal die daar groot genoeg voor is – trouwens, net zo min als voldoende grote platte borden voor de gasten. En er is ook al geen schuimspaan, en hoe kun je nou aspergevocht voor risotto bewaren zonder gereedschap om stengels en kookvocht van elkaar te scheiden?
De buren maakten korte metten met dit getob. Ik kreeg nootmuscaat mee, een aspergeschaal en borden. Geen schuimspaan (dat is niet Italiaans), maar wel een vergiet met een platte bodem. Handig ding!  asperges-gareEn over mijn etentje maakten ze zich nog drukker dan ik. ‘Weet je zeker dat dit alles is wat je nodig hebt? Ik ben morgenochtend nog thuis, dus als je nog iets bedenkt…’

De aspergemaaltijd vanmiddag was een groot succes. Eten in de tuin is bijzonder in Venetië, zoveel tuinen zijn er niet. En de asperges waren heerlijk. Ik hoop ze dit jaar nog geregeld te eten, zij het liever elders dan thuis. Asperges koken is weliswaar een fluitje van een cent, maar zonder passende keukenuitrusting is het vervolg een verschrikkelijk gedoe.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken, Feesten door Admin
Tags: , , , , , , ,
2 Comments »
WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Inloggen