RSS 2 Feed

Santa Maria dei Miracoli, de madonna van de wonderen

Santa_Maria_dei_Miracoli_3_768 

Elke Venetiaan die wel een steuntje in de rug kan gebruiken brandt daartoe van oudsher een kaarsje bij de Maria van de Wonderen. Dat ben ik de Venetianen al snel gaan nadoen. Of je er nou helemaal in gelooft of niet, kwaad kan het niet. Je hoeft zo’n kaars niet zelf te branden, dat kun je ook best aan iemand anders vragen. Of doen voor iemand doen die die wel eens behoefte aan zo’n kaars kon hebben. Het is minimaal een vorm van geconcentreerd aan iemand denken.
De eerste keer dat ik er een kaars aanstak deed ik dat namens iemand die toen overdag absoluut geen tijd had om zelf naar de kerk te gaan. En ’s avonds is het gebouw gesloten, alsof de Madonna dan vrij heeft.
Na die eerste keer is het een gewoonte geworden: even naar Santa Maria dei Miracoli wanneer ik in de buurt van de kerk ben. Even een kaarsje branden. 
En dat, realiseer ik me nu, terwijl ik niet eens weet aan welke wonderen ze haar faam te danken heeft. Toch eens uitzoeken.

Gepost in Cultuur, Geschiedenis door Admin
Tags: , ,
4 Comments »

Koerdistan op de Biennale

kurdistan-ilter-rezan

Roerend was de opening van het paviljoen van Koerdistan op de Biennale.
Het was de eerste keer dat de Koerden voor zo’n belangrijk internationaal evenement waren uitgenodigd  en alleen al dat feit ervoeren ze als een erkenning. Ze waren in een uitbundige feeststemming, vrouwen en kinderen droegen hun mooiste kleren en wie vroeg naar het waarom kreeg teksten te horen als: ‘Venetië ziet ons als een eenheid, als één volk, anders hadden ze ons niet gevraagd om aan de Biennale deel te nemen.’

De opening van Planet K; boven: werk van Ilter Rezan.

De opening van Planet Kurdistan; boven: werk van Ilter Rezan.

De Koerden waren dan ook
in grote getale naar Sala San Leonardo in Cannaregio gekomen om de opening bij te wonen.
Dat bij het evenement ook
politiebewaking was – de enige keer dat ik zo openlijk politie bij de Biennale heb gezien – deed aan de algehele blijdschap niets af.

In werkelijkheid bestaat Koerdistan namelijk al lang niet meer. Het gebied is sinds 1918 verdeeld over Armenië, Iran, Irak, Syrië en Turkije, maar die verdeling heeft het gevoel van eenheid onder de Koerden eerder versterkt dan verzwakt. Ze benadrukken hun eigen identiteit en een aantal Koerden streeft  naar onafhankelijkheid. Dat wordt ze zelden in dank afgenomen, alleen in Irak hebben de Koerden een gedeeltelijke autonomie en velen leven nu in diaspora.

Werk van Walid Siti.

'Çonstellation '09' van Walid Siti.

Omdat de Koerden geen gemeenschap-
pelijk land meer hebben noemden
ze hun Biennale-
tentoonstelling
Planet Kurdistan
, Planeet Koerdistan.
Op de expositie is
te zien dat een culturele Koerdische identiteit niet eenduidig is.
De tentoonstelling omvat werk van kunstenaars, grafisch ontwerpers en architecten, maar ook volkskunst zoals Koerdische kleden en aardewerk.
En er is een website om met elkaar verder te praten over die gezamenlijke culturele identiteit, www.planetk.org

Gepost in Cultuur, Feesten, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , , , ,
No Comments »

Vakantietijd

la-cantina-venezia

Bij La Cantina, een etablissement in Cannaregio waar ik graag kom, zijn ze nu met vakantie. Tot 10 augustus staat op het briefje dat op de deur is geplakt, maar achter die datum staat in vette letters: forse, misschien, Anders gezegd: wanneer de vakantie heel goed bevalt kon het wel eens een dag of wat later worden.
Eigenlijk jammer dat ik zo’n tekst buiten Italië nooit ben tegengekomen, een onbekommerde mentaliteit maakt het leven wel vrolijker. De mensen van La Cantina kunnen zich zo’n instelling ook best permitteren. Voor zover hun vaste klanten niet zelf met vakantie zijn staan ze meteen weer op de stoep zodra het etablissement weer opengaat en omdat het café bij de grote winkelstraat in Cannarego ligt op een rustig pleintje, Campo San Felice, komen er ook veel toeristen.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken door Admin
Tags: , ,
No Comments »

Bloeiende palm

bloeiende-palm

Toen ik vandaag de voordeur opendeed kwam me een aangename, zoete geur tegemoet: de palm in de tuin staat in bloei. Hij bloeit in pluimen die de kleur hebben van gedroogde kamille, de bloemen lijken net zo kwetsbaar als mimosa en de bloei schijnt ook kort te duren, maar intussen is het een feest.
Het heeft een hele tijd geduurd voordat de bloemen uitkwamen,  al een dag of veertien geleden zaten er knoppen in de boom. Het leken net gele zakken, pas nu de bloemen zijn uitgekomen begrijp ik dat ik al die tijd tegen knoppen heb aangekeken. Ik hoop dat de pluimen even lang bloeien als de knoppen erover deden in bloemen  om te veranderen, al lijkt de kans gering: een bloei van veertien dagen wordt vast niet aangeduid als ‘kort’.

Gepost in Algemeen, Dagelijks leven door Admin
Tags: , , ,
No Comments »

De Rialtobrug bij de groentemarkt

rialtobrug

Schrijvend over de groentemarkt bij Rialto vroeg ik me af hoe de huisvrouwen uit San Marco, Castello en Cannaregio daar omtrent 1591 naartoe zouden zijn gegaan.  Deze wijken liggen aan de andere kant van het Canal Grande, je moest het water dus oversteken.  Dat moest trouwens wel vaker – in Venetië zijn zoveel bruggen omdat de stad op meer dan 100 eilanden is gebouwd – maar of er toen al een brug bestond over het brede Canal Grande?
Ik kreeg al romantische visioenen van vrouwen die er per roeiboot op uit gingen om inkopen te doen en zo is het ook wel eens gegaan, maar de regel was anders.

De houten brug over het Canal Grande. Prent van Vittorio Carpaccio.

De houten brug over het Canal Grande. Prent van Vittorio Carpaccio.

Voor dagelijkse inkopen kon je toen, net als tegenwoordig, in je eigen buurt terecht. Van oudsher heeft elke Venetiaanse wijk een dagmarkt voor groente en vis. En behalve veermannen die je konden overzetten naar de andere kant van het water was er ook al vroeg een brug.
Bij Rialto kwam de eerste brug over het Canal Grande, in 1181. Of misschien is oeververbinding een beter woord, ze bestond uit aan elkaar verankerde boten met daarop een looppad van planken. Met deze brug begon de opkomst van
de Rialtomarkt. Die groeide nu uit tot de belangrijkste van Venetië en wijde omgeving, en de pontonbrug werd zo intensief gebruikt dat hij in 1255 werd vervangen door een vaste verbinding – een voor die tijd hypermoderne houten brug, een technisch hoogstandje.
Er zat zelfs een beweegbaar middenstuk in dat omhoog kon om hoge schepen door te laten.
Maar het onderhoud van houten bouwsels is duur. En onderhoud achterwege laten is geen optie, dat leidt maar al te snel tot een bouwval. Daarom liet Venetië winkeltjes op de brug bouwen, winkeltjes met een hoge huur. Hun huuropbrengst voorzag voor flink deel in de onderhoudskosten van het spectaculaire bouwwerk.
De huidige oeververbinding dateert uit 1591, hetzelfde jaar waarin de groentemarkt zijn vaste plaats kreeg. Mede door de winkeltjes die erop staan heeft de Rialtobrug verbluffend veel weg van zijn houten voorganger, maar zeker zo belangrijk is dat hij voor veel mensen het symbool van Venetië is geworden.

Gepost in Cultuur, Dagelijks leven, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , , , , , ,
1 Comment »

Koffie drinken bij de koffiebrander

koffiebranderij1

In Rio Terà San Leonardo, een gedeelte van de winkelstraat die door heel Cannaregio loopt, zit op nummer 1337 een koffiebranderij annex koffieshop.
Ik kom er nogal eens.

Soorten koffie voor de verkoop.

Soorten koffie voor de verkoop.

De eigenaar/brander brandt nooit meer bonen tegelijk dan hij verwacht die dag te verkopen, de koffie is er dus uiterst vers – verser kan haast niet. De voorraad omvat een flink aantal soorten voor thuisgebruik die je desgewenst per ons kunt kopen (en die je trouwens ook overal ter wereld naartoe kunt laten sturen) en je kunt er koffie drinken.  Staande, voor de balen ongebrande bonen. Zo groot is het bedrijf niet dat daar op een andere plek in de winkel ruimte voor is.

Het apparaat waarin de koffiebonen worden geroosterd.

Het apparaat waarin de koffiebonen worden geroosterd.

Elke werkdag begint er met het branden van de koffie. Het is in de hele buurt te ruiken wanneer het zover is, aan  de geur is dan niet te merken dat de branderij naast de groentemarkt  is gevestigd.
De lucht heeft op mensen dezelfde uitwerking
als die van honing op bijen. Elke morgen weer stroomt de winkel vol met mensen die even
koffie komen drinken, koffie met een croissant
als ontbijt voor degenen die op weg zijn naar
hun werk of koffie (sec) tussen het inkopen
doen op de markt  door.
Naast speciale bonenmengsels hebben ze ook verschillende specialiteiten voor directe consumptie.  Daarvan vind ik noxea de lekkerste, dat is koffie waaraan hazelnoot is toegevoegd.

Gepost in Algemeen, Dagelijks leven, Eten en drinken door Admin
Tags: , , , ,
12 Comments »
WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Inloggen