RSS 2 Feed

Na driekoningen: frittelle

Frittelle, de Italiaanse versie van oliebollen.

Frittelle, de Italiaanse versie van oliebollen.

Meteen na 6 januari, zodra driekoningen voorbij is, beginnen in Venetië de voorbereidingen voor het carnaval. De bakker verkoopt weer frittelle, de Venetiaanse versie van oliebollen. Frittelle zijn te koop tot de laatste dag van het carnaval, dan verdwijnen ze weer voor een jaar uit de winkels.
Er zijn drie soorten:  Veneziane (of Venexiane, in het dialect van Venetië), crema en zabaione. Frittelle Veneziane hebben nog het meeste weg van Nederlandse oliebollen, maar het beslag is wat anders. Het bevat eieren, pijnboompitten in plaats van sucade en een scheut grappa. Het resultaat zijn bollen die binnenin veel geler zijn dan de Nederlandse, ik vind ze ook lekkerder.
Frittelle crema zijn gevuld met banketbakkersroom en in de frittelle zabaione zit – de naam zegt het eigenlijk al – sabayon. Frittelle zabaione zijn heerlijk, vooral als ze nog een beetje warm zijn.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken, Feesten door Admin
Tags: , , , , ,
No Comments »

Madonna della Salute, het feest van 21 november

De basiliek waar de Venetianen op 21 november een wens doen.

De basiliek waar 21 november veel Venetianen een wens doen.

Een Venetiaans feest dat al bijna 400  jaar wordt gevierd is dat van Madonna della Salute, op 21 november. Dan viert de stad het einde van de pestepidemie van 1630-1631.
Alle mensen uit Venetië en wijde omtrek – of ze nu godsdienstig zijn of niet – bezoeken die dag de basiliek die indertijd is gebouwd om het einde van de pest te markeren, Madonna della Salute. En wie werkelijk niet op de dag zelf kan gaat in elk geval in die week.

Ik ging  ’s middags. Op dat moment waren de straten en stegen naar de kerk zo vol dat tal van agenten waren ingezet om het verkeer in banen te leiden, en dat terwijl het enige verkeer op de wal in Venetië uit voetgangers bestaat.  In de basiliek werden voortdurend missen opgedragen, en buiten waren reusachtige kaarsen te koop die de mensen kochten vóór ze naar binnen gingen. Niet dat  er nog ruimte was om ze neer te zetten (in de loop van de morgen waren alle plaatsen waar kaarsen kunnen staan, al bezet), maar na de zegening tijdens de mis nemen de Venetianen die kaars mee naar huis en steken hem daar aan op de eerste dag van de advent.

Madonna della Salute staat in hoog aanzien, haar worden ook grote krachten toegeschreven. Vandaar  het gebruik om tijdens het bezoek op 21 november een wens te doen. Dat hoeft niet per se een vrome wens te zijn, hij mag van alles en nog wat betreffen. Sommige wensen zijn uiterst werelds.  ’s Morgens waren er mannen met grote sandwichborden op weg naar de basiliek,  en op die borden stond hun verzoek aan de Madonna: los alstublieft de problemen in de bankwereld op.
Het  is ook de dag van reusachtige ballonnen, groter dan ik ooit eerder in kinderhanden zag. Ze krijgen die wanneer ze terugkomen uit de kerk.

Castradina, de maaltijdsoep van 21 november.

Castradina, de maaltijdsoep van 21 november.

In de straatjes bij de basiliek zijn fritelle te koop, Italiaanse oliebollen – de enige keer dat ik die buiten carnavalstijd heb gezien –  en er hoort een bepaald gerecht bij deze dag, castradina – een dikke soep van  gecastreerd ram en gesmoorde uien. Die maaltijdsoep is al even oud als het feest. De reden waarom Venetië op 21 november castradina eet is vergelijkbaar met die van de Leidse hutspot op 3 oktober.
Tegen het einde van de pestepidemie was in de stad  niet veel ander voedsel meer voorhanden dan de twee voornoemde ingrediënten.
In een moderne variant wordt wel groente aan de  castradina toegevoegd.

Gepost in Cultuur, Eten en drinken, Feesten, Geschiedenis door Admin
Tags: , , , , , , ,
No Comments »
WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Inloggen