RSS 2 Feed

Vijgentijd

vijgeboom

In Nederland heb ik een tijd gewoond in een huis met een vijgenboom in de tuin. Die stond er al toen ik er kwam wonen, tot mijn vreugde: in Nederland had ik nog nooit zo’n boom gezien. Hij gedijde er zelfs, hij stond dan ook op de zonnigste en meest beschutte plek stond van de tuin.
Maar wie een kleine tuin heeft – en die had ik – kan beter geen vijg hebben. Wanneer hij eenmaal gedijt gaat hij makkelijk woekeren. Op het laatst was er nauwelijks aarde meer over voor iets anders.

vijgenOf de vruchten in Nederland rijp worden hangt van de zomer af – hoe meer zon, hoe groter de oogst. In jaren met veel zon was er genoeg voor de hele vriendenkring, na een verregende juli en augustus werd hooguit een enkele rijp.
Er was één ding wat ik raar vond, mijn vijgen werden nooit zo mooi paars als de vruchten die je in Nederland in de winkels ziet. Ze verkleurden wel wanneer ik ze lang aan de boom liet hangen, maar ze rotten ook snel. De houdbaarheid van mijn paarse vijgen was uiterst beperkt. Het was veel beter om ze te plukken wanneer ze nog groen waren.

Deze week verschenen in Venetië de eerste vijgen op de markt en die zijn net zo groen als de mijne in Nederland waren. Ook bij vijgen heb je kennelijk zeer verschillende rassen.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken door Admin
Tags: , ,
No Comments »

Hybiscus

hybiscus-495070618dbbnks_fs1

In de tuin staan drie hybiscussen, twee roze en een witte. Eén van de roze struiken heeft vorig jaar vrijwel de hele zomer door gebloeid, de twee andere maar een paar weken. De oorzaak van dat verschiI was snel gevonden. De aarde is hier erg stenig en
in dit huis zal eens een stenenhater hebben gewoond, de plantgaten van de slechte bloeiers zaten tenminste boordevol grote keien. Er was zelfs zoveel gesteente in gestopt dat er nauwelijks meer ruimte was voor aarde, het is een wonder dat de struiken vorig jaar nog hebben gebloeid. Ik ben ook geen stenenliefhebber, maar over de keuze tussen stenen en bloemen hoef ik geen seconde na te denken, een weelde aan aan zuidelijke hybiscusbloemen is een feest. Dan maar keien in de tuin.
Ik zou ze liever afvoeren, maar ik zie niet goed hoe dat zou kunnen: ook de mensen die in Venetië de vuilnis ophalen moeten alles op handkracht verslepen. In de stad staan her en der wel afvalcontainers, maar alleen bij kanalen met een brede hybiscusbloerm-witwallekant zodat ze makkelijk zijn te legen in de vuilnisboot.
En Venetië grossiert nu eenmaal niet in brede straten en kades, de dichtst bijzijnde containers staan vele bruggen verderop. Een heel gesjouw, de stenen daar naartoe brengen. Ze blijven dus hier.
In het vroege voorjaar heb ik de struiken een handje geholpen, keien uit de plantgaten gehaald en de vrijgekomen ruimte opgevuld met verse tuingrond.
Ze hebben die moeite nu beloond, vandaag zijn in alledrie de eerste bloemen opengegaan.

Gepost in Algemeen, Dagelijks leven door Admin
Tags: , ,
No Comments »

Jujube

Jujube.

Jujube.

Eind september, begin oktober verschenen op de markt giuggiole, kastanjekleurige vruchtjes ter grootte van een eikel. En omdat zelfs de naam nieuw voor me was kocht
ik ze. Het bleken steenvruchten te zijn, steenvruchten met een grote pit – misschien nog wel groter dan die van pruimen – en een vrij harde schil.  Ik vond ze nogal zuur, meer curieus dan lekker. Een zoektocht op internet leverde een Nederlandse naam op, jujube. Ze heten buitengewoon gezond te zijn en dat wil ik best geloven, zo smaken ze ook.

Bloesem van jujube.

Bloesem van jujube.

Wanneer ik weer eens thuiskom met vruchten of groente die  ik nog niet ken laat ik die graag zien aan de buren. Dat levert bijna altijd informatie op. Maar de reactie op jujube was anders dan ik had verwacht. ‘Die heb je zelf in de tuin,’ zeiden ze. Jujebe? In de tuin? Geen vrucht te bekennen, ook niet toen ik de boom die ze aanwezen grondig doorzocht.
Maar wat je ook van mijn Venetiaanse tuin kunt zeggen, niet dat die goed is onderhouden. Zo was hij in geen jaren gesnoeid, misschien wel tien jaar niet, en vruchtbomen gedijen daar zelden bij. Ik vlei me nu met de gedachte dat het aan de snoeibeurt van afgelopen winter is te danken dat er deze week bloesem in de boom verscheen. Weliswaar maar een paar trossen (misschien mest nodig?) maar toch. Het is beslist vooruitgang.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken, Feesten door Admin
Tags: , , ,
No Comments »

Paasasperges

asparagi-schilderij

Vandaag, eerste Paasdag, hebben we  asperges in de tuin gegeten. De mogelijkheden van mijn Venetiaanse keukentje zijn beperkt – zo er zijn maar twee gaspitten – maar een aspergemaal leek goed te doen. De inventaris omvat een reusachtige vispan, groot genoeg voor een tienpersoonsvis, daarin pasten asperges met gemak. Eén gaspit voor de asperges, de andere om eieren hard te koken en boter te smelten: fluitje van een cent, zelfs in een primitieve keuken.
Eén gast zou voor de wijn zorgen, een ander voor dolce, kleine taartjes als nagerecht – ik hoefde me nergens zorgen over te  maken.

Bij de groentestalletjes op de markt werd het lastig. Alle asperges, zowel de groene als de witte, waren in bossen gebundeld en anders dan in Nederland varieerde het gewicht van bos tot bos. Het waren allemaal fikse bossen, ook de kleinste woog nog ruim 1 kg.
Italianen vinden dat blijkbaar geen punt, die hebben de gewoonte om de dag na een aspergemaal aspergerisotto te maken. Dat ga ik ze nadoen, er is genoeg voor ingeslagen.

Door naar de supermarkt voor nootmuscaat en ander aspergetoebehoren. Maar wat ze daar ook hadden, géén busjes gemalen nootmuscaat, alleen muscaatnoten. Weliswaar ben ik een groot voorstander van zelf geraspte nootmuscaat, maar in mijn Venetiaanse keuken is niets te vinden wat desnoods als noodrasp dienst zou kunnen doen. En mijn eigen rasp ligt in Nederland. Eerst maar eens voorleggen aan de buren, besloot ik, wie weet had een van hen wel nootmuscaat.

Weer thuis de aluminum vispan te voorschijn gehaald, voor het eerst. Goed dat ik daar niet tot pal voor de maaltijd mee had gewacht: de binnenkant was griezelig veelkleurig, joost mag weten wanneer hij voor het laatst is schoongemaakt. En omdat hij na een schrobbeurt met staalwol nog steeds vreemde kleuren vertoonde is hij ongebruikt teruggezet in de kast, zo ver mogelijk achterin. Liever, veel liever wat ingekorte asperges uit een kleinere maar schone pan.

Tijd om na te denken over de eigenlijke maaltijd. Wat zou de beste manier zijn om de asperges op te dienen? In het hele huis is geen schaal die daar groot genoeg voor is – trouwens, net zo min als voldoende grote platte borden voor de gasten. En er is ook al geen schuimspaan, en hoe kun je nou aspergevocht voor risotto bewaren zonder gereedschap om stengels en kookvocht van elkaar te scheiden?
De buren maakten korte metten met dit getob. Ik kreeg nootmuscaat mee, een aspergeschaal en borden. Geen schuimspaan (dat is niet Italiaans), maar wel een vergiet met een platte bodem. Handig ding!  asperges-gareEn over mijn etentje maakten ze zich nog drukker dan ik. ‘Weet je zeker dat dit alles is wat je nodig hebt? Ik ben morgenochtend nog thuis, dus als je nog iets bedenkt…’

De aspergemaaltijd vanmiddag was een groot succes. Eten in de tuin is bijzonder in Venetië, zoveel tuinen zijn er niet. En de asperges waren heerlijk. Ik hoop ze dit jaar nog geregeld te eten, zij het liever elders dan thuis. Asperges koken is weliswaar een fluitje van een cent, maar zonder passende keukenuitrusting is het vervolg een verschrikkelijk gedoe.

Gepost in Dagelijks leven, Eten en drinken, Feesten door Admin
Tags: , , , , , , ,
2 Comments »

Einde winterslaap

In Venetië is het nu onmiskenbaar lente. Dat is aan de temperatuur te merken (overdag gekko-in-de-tuinvaak een graad of 15), en in de tuin zit voor het eerst weer een gekko. Hij heeft net een zonnebad genomen en jaagt nu op kleine insekten.
Vorige week had ik al een gekko gezien, een kleintje, maar daar bleef het bij. Misschien voortijdig wakker geworden uit de winterslaap?
Deze week schijnt de zon feller, de temperatuur is aangenamer en er komen nu meer gekko’s te voorschijn uit de bakstenen tuinmuur waarin ze hun winterslaap hebben gehouden.
Een betrouwbaarder signaal voor mooi weer ken ik niet, de verschijning van gekko’s in de tuin is zeker zo veelzeggend als de officiële weersvoorspelling.

Gepost in Algemeen, Dagelijks leven door Admin
Tags: , , ,
No Comments »
WP Theme & Icons by N.Design Studio
Entries RSS Comments RSS Inloggen